[Fic Haikyuu] Shooting Star ミ☆ (Asahi x Nishinoya)


Title: Shooting Star ミ☆
Author: Yaoyuay
Fandom: Haikyuu
Pairing: Asahi x Nishinoya
Rating: PG
Warning: Yaoi
 
 
 
 
ปลายเรียวบางของต้นหญ้าระด้านหลังคอให้รู้สึกจั๊กจี้ บนพื้นหญ้าที่ทิ้งตัวเอนลงนอนอย่างไม่กลัวเปื้อนรองรับทั้งแผ่นหลัง แขน ขา หรือแม้กระทั่งศีรษะเอาไว้ระหว่างปล่อยร่างกายได้ทิ้งตัวไปตามแนวราบ นอกจากพื้นโรงยิมที่บางครั้งเคยทิ้งตัวลงนอนแผ่ตอนเหนื่อยจนหมดแรง หรือเล่นกับริวบ้างบางครั้ง ก็ไม่บ่อยนักจะได้นอนราบไปบนพื้นขนานกับท้องฟ้าเป็นระยะห่างที่ได้มองเห็นสีดำสนิทตอนกลางคืนเมื่อฟ้าเปิดออกไม่มีเมฆ แต้มด้วยจุดขาวเล็กใหญ่สว่างเป็นแสงเรืองกระจายตัวอยู่ทั่วสีดำสนิทคล้ายไม่มีจุดสิ้นสุด
 
 
 
 
“อาซาฮีซังดูดาวเป็นมั้ย?”
 
ถามอีกคนที่ตอนนี้มองไม่เห็นหน้า เพราะเขามัวแต่กวาดสายตามองไปตามกลุ่มการกระจายตัวของแสงสีขาวจุดเล็กๆ กระพริบถี่เป็นแสงไม่หยุดนิ่งอยู่บนฟ้า แต่ก็ดูเหมือนไม่ว่าเขาจะเหลือบมองไปทางไหนก็ยังมองไม่ทั่วทั้งหมด
 
 
 
 
“หืมม..”
 
 
 
 
มีเสียงตอบกลับมาในลำคอเบาๆ ห่างออกไปทางด้านบน การขยับเพียงเล็กน้อยเพราะอยากได้ยินเสียงชัดหรือเพราะรอฟังคำตอบที่กำลังจะเอ่ยต่อมา ศีรษะที่สัมผัสชนกันอยู่ก็ยิ่งเบียดชิดกันมากขึ้นอีกเมื่อเขาขยับตัว เงยหน้าขึ้นเมื่ออยากจะมองให้เห็นหน้า
 
 
 
 
“ไม่เป็นหรอก นิชิโนยะล่ะ”
 
 
 
 
“ไม่เป็นเหมือนกัน!”
 
มั่นใจในความสามารถที่ไม่มีของตัวเองมาก ตอบกลับไปด้วยเสียงดังฟังชัด จนลมเอื่อยๆ ของฤดูร้อนก็เหมือนช่วยพัดมาเสริมความมั่นใจของเขาให้ใบไม้พากันส่งเสียงเมื่อถูกอากาศพัดผ่านหรือสัมผัสถูกกัน เสียงหัวราะทุ้มๆ ที่คุ้นเคยของคนใกล้ชิดก็ยิ่งทำให้เขายิ้มกว้างออกมา
 
“นั่นใช่ดาวเจ้าหญิงทอผ้าหรือเปล่าครับ?”
 
 
 
 
“หืมม..”
 
 
 
 
ได้ยินเสียงในลำคออีกครั้งเมื่อคนเอนตัวลงนอนราบบนพื้นหญ้าเหมือนเขาสงสัย รู้สึกได้ว่าศีรษะของอาซาฮีซังขยับยุกยิกไปมาเมื่อเส้นผมสัมผัสถูกกัน จากที่เคยถูกมือใหญ่มาสัมผัสลูบบ่อยครั้งตอนไม่ได้เซ็ตผม หรือบางครั้งจะเป็นปลายจมูกกับริมฝีปากกดจูบลงมา ก็ไม่บ่อยที่ศีรษะจะได้สัมผัสชนเบียดชิดกันเมื่อต่างคนต่างนอนราบลงบนพื้น ปล่อยให้ศีรษะมาชนกัน หลังจากตกลงกันว่าจะออกมานอนดูดาว
 
“ดวงสีขาวใหญ่ๆ สุดตรงโน้น”
 
ยกแขนขึ้นเหยียดสุด กำมือชี้นิ้วขึ้นฟ้า นำสายตาให้คนที่นอนอยู่ใกล้มองตามปลายนิ้วเลยออกไปยังพื้นที่สีดำอยู่สูงสุดปลายสายตา แต่งแต้มด้วยจุดสว่างสีขาวของดวงดาวมากมายเล็กใหญ่ อยู่ทั่วทั้งท้องฟ้าที่สายตาสามารถมองไปถึง ต่อให้ตั้งใจนับอยู่ทั้งคืน หรืออีกหลายคืนก็คิดว่าคงนับจนครบไม่ได้
 
 
 
 
“ระหว่างดวงเล็กๆ สองดวงนั้นเหรอ?”
 
ศีรษะเบียดชิดชนกันมากขึ้นอีกครั้งเมื่ออาซาฮีซังพยายามขยับเข้ามาใกล้แล้วมองตามมือเขาไป แต่ก็ดูเหมือนว่าคนลากเส้นต่อจากปลายนิ้วนำสายตาของเขาจะอ้างอิงดาวดวงใหญ่คนละดวง
 
 
 
 
“ไม่ใช่นะ อาซาฮีซังมองลงจากดวงที่อยู่ระหว่างดวงเล็กๆ นั้นลงมาอีก ดวงนี้ๆ”
 
ยังไม่หยุดความพยายามจะชี้นำให้มองตามปลายนิ้ว แต่ก็ดูเหมือนแม้ว่าจะขยับศีรษะจนมาเบียดชิดกันยังไงก็ยังมองไปที่ดาวคนละดวงอยู่ดี เมื่ออาซาฮีซังถามว่าใช่ดวงที่อยู่ใกล้กับดวงที่ใหญ่เกือบเท่ากันหรือเปล่า ก็ดูจะเฉียดดาวเจ้าหญิงทอผ้าของเขาไปอีกแล้ว
 
 
 
 
ขมวดคิ้วมุ่นใช้ความคิดอยู่พักหนึ่ง ไอเดียก็ปิ๊งให้เขาลดมือลงอย่างรวดเร็วทันที แต่ที่เร็วกว่าเห็นจะเป็นลำตัวที่ขยับไปด้านข้างแค่นิดหนึ่งแล้วก็รีบขยับต่อขึ้นด้านบนอีกไม่มาก แค่พอให้ศีรษะที่เบียดชิดกันอยู่ก่อนหน้า กลายเป็นอยู่ระดับเดียวกันด้านข้าง
 
“นี่ๆ อาซาฮีซัง”
 
เอื้อมมือขึ้นด้านบนจนพอจับถูกต้นแขนของอีกคน คว้าไว้แล้วยกทั้งแขนขึ้นชูสูงพร้อมกัน แขนเล็กๆ ของเขาที่คอยแต่รับลูกเสิร์ฟหรือหนุนลูกต่อบอลให้กับทีม คล้องกับแขนแข็งแรงของอาซาฮีซังที่ทั้งตบลูกด้วยความแรงแบบที่ใครก็เทียบไม่ได้หรือเสิร์ฟลูกด้วยลูกเสิร์ฟเอซออกไปในแดนฝั่งตรงข้าม จับไว้แล้วประสานฝ่ามือเข้าด้วยกันก่อนชี้นิ้วขึ้นนำสายตาไปที่ดาวดวงเดิม
 
“ดวงใหญ่ๆ ดวงนี้ ตรงนี้ใหญ่สุดเลย”
 
 
 
 
เกิดความเงียบขึ้นพักหนึ่งระหว่างเขามองตรงไปที่ดาวดวงเดิม ดาวเจ้าหญิงทอผ้ากำลังส่องแสงสว่างอยู่บนท้องฟ้าฤดูร้อน ล้อมรอบไปด้วยดาวดวงอื่นๆ อีกนับร้อยนับพันส่องแสงน้อยใหญ่ทำให้ท้องฟ้าตอนกลางคืนไม่เงียบเหงาถ้าหากจะมองเห็นเพียงแค่สีดำไม่มีที่สิ้นสุดเพียงอย่างเดียว แต่เพราะมีแสงสว่างขอดวงดาว เป็นจุดเล็กๆ กระพริบแสงทุกครั้งที่กวาดสายตามองไปจนทั่ว และไม่ว่าจะมองไปตรงจุดไหนก็รู้สึกเหมือนไม่เคยเห็นภาพที่ซ้ำกันเลย
 
 
 
 
“เห็นแล้ว น่าจะใช่ล่ะมั้งเจ้าหญิงทอผ้า”
 
 
 
 
ในที่สุดอาซาฮีซังก็เห็นดาวเจ้าหญิงทอผ้าดวงเดียวกันกับเขา นิ้วที่ชี้ขึ้นนำสายตาบนท้องฟ้าเลยเปลี่ยนกลับมาเป็นสอดประสานกันไว้เหมือนเดิม บีบมือแน่นทั้งที่ยังคล้องแขนกันไว้
 
“ต้องมีดาวชายเลี้ยงวัวอยู่ใกล้ๆ แน่เลยเนอะ”
 
ตั้งใจเอียงศีรษะให้หน้าผากชนกับคนที่หันหน้ามามองเขาแทนดาวบนฟ้าพอดี ไม่มีคำพูดอะไรอีกสักพักระหว่างที่มีแค่รอยยิ้มของเขากับอาซาฮีซังส่งให้กัน มีพื้นหญ้าที่เขาสองคนนอนอยู่ข้างกัน มีต้นไม้ ใบไม้ที่ทำให้ได้ยินเสียงตอนลมพัด มีท้องฟ้ากว้างตอนกลางคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาว มีดาวเจ้าหญิงทอผ้ามีดาวชายเลี้ยงวัว
 
 
 
 
…และก็มีเขากับอาซาฮีซัง…
 
 
 
 

– E N D –

 
 
 
 

x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x

 
แก้ฟิคชั่นบล็อคค่ะ !! แก้อาการฟิคชั่นบล็อคได้แล้วค่ะ ;; A ;; ) โฮรววว
 
อาซาโนะยะนอนดูดาวแบบสั้น สั้นมาก สั้นที่สุด และแทบจะไม่มีอะไรเลย
แต่กว่าจะเขียนออกมาได้ก็ฝืดแล้วฝืดอีกจนคิดว่าคงเขียนไม่ได้แน่ๆ แล้ว
 
คิดถึงช่วงเวลาที่ได้เข้าไปอยู่โลกในหัวตัวเองตอนนั่งพิมพ์ฟิคมาก
เป็นความรู้สึกที่ไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานมากๆ เลยค่ะ
เหมือนได้บำบัดตัวเองและได้กลับมาทำอะไรที่ชอบนี่รู้สึกดีมากจริงๆ ; ^ ; )
แต่ทั้งภาษา การใช้คำหลายอย่างดรอปไปเยอะมากต้องขอโทษด้วยนะคะ
 
แล้วพบกันอีกนะคะ
อยากเขียนฟิคอีกเยอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยค่ะ !!

2 comments

  1. โอยยยยยังน่ารักเหมือนเดิมเลยค่ะ ท็อปฟอร์มมือไม่ตกเลย ฟิกชั่นบล็อกทำอะไรพี่มิ้นท์ไม่ได้เลยจริงๆ -/////////////////-) ชอบที่โนยะซังมั่นใจกับความไม่รู้ของตัวเอง ขำพรืดเลยค่ะ 5555555555555555 จบน่ารักมาก มิ้งมาก แถมภาพยังชัดมากเหมือนเดิมเลยค่ะ ดาวเจ้าหญิงทอผ้ามีดาวชายเลี้ยงวัวอยู่ใกล้ๆ เหมือนโนยะซังมีอาซาฮีซังไง อร่ายยยยยยยยย เขิลลล T//////////T

    Like

    1. อูยยยย …. น้องเซย์ชมเกินไปปป T A T รู้สึกเคยอ่อนด้อยยังไงอ่อนผนักกว่าเก่าอีกค่ะ 5555555

      แง๊คิดถึงอาซาโนะยะห่างหายจากคู่นี้ไปนานมากจนแทบเขียนไม่ถูกเลยอะ //พรากกกก

      Like

Thank you for your comment ♥

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s