[Preview – Kuroko no Basuke Anthology : Jump Crossover] PAGE 106 (Takao x Midorima)


17.5.15 : Otoko no Yuujou Shonen Jump Only Event @H03
Kuroko no Basuke Anthology 「Jump Crossover」
Pairing: Nijimura x Haizaki | Takao x Midorima | AllChara
Author: OMU | Yaoyuay | PIA
 
 
Kuroko no Basuke x Bakuman「PAGE 106」
Pairing: Takao x Midorima
 
 
 
 
“ต้องการอะไร”
 
 
 
 
“อุ๊บ!! ฮ่าฮ่าฮ่า”
 
คนได้ยินเขาพูดระเบิดหัวเราะพรวดออกมาทันที แต่สักพักพอเริ่มปรับลมหายใจหลังจากหัวเราะติดกันไม่หยุดจนต้องกุมท้องตัวงอ ก็ค่อยๆ สูดหายใจเข้าแล้วยิ้มอย่างอารมณ์ดี
 
ทาคาโอะยังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้อีกพร้อมเสียงหัวเราะเบาๆ ในคอ เป็นการขยับช้าๆ เข้าใกล้ทีละน้อย แต่ด้วยความไม่ประมาทเขาก็คอยขยับตัวเอนหนีไปข้างหลังเหมือนกัน
 
“แค่อยากคุยกับชินจังเท่านั้นเอง”
 
ในที่สุดการรุกล้ำก็หยุดลงเมื่อหลังของเขาเอนจนเบียดกับพนักเก้าอี้ แล้วอยู่ๆ แว่นตาก็ถูกถอดออกคืนให้วางบนมืออย่างว่าง่าย พร้อมกับเขาแบออกรับแล้วสวมไว้ และเมื่อภาพตรงหน้ากลับมาชัดเหมือนเดิมถึงได้เห็นว่าสีหน้าของทาคาโอะเปลี่ยนเป็นแบบที่เขาไม่เคยเห็น รอยยิ้มปนหัวเราะอย่างอารมณ์ดีเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์เมื่อเจ้าตัวก้มลงหยิบสมุดโน้ตเล่มหนึ่งจากกระเป๋าขึ้นมาชูไว้ตรงหน้า
 
“ของใครเอ่ย?”
 
 
 
 
ไม่ต้องรอให้ทาคาโอะพูดจนจบด้วยซ้ำ รู้สึกถึงแรงวูบในอกเหมือนหัวใจเต้นกระตุกผิดจังหวะแล้วหายไป สิ่งแรกที่ทำคือก้มลงดูในโต๊ะเรียนว่างเปล่า ตกใจจนเผลอกลั้นลมหายใจเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ รีบเปิดกระเป๋านักเรียนที่รูดซิปยังไม่ทันสุดออก รื้อค้นดูอยู่หลายทีจนกระทั่งแน่ใจถึงได้เงยกลับขึ้นมองคนตรงหน้าอีกครั้ง
 
ไม่ใช่เหมือนแค่หน้าปก แต่สมุดโน้ตเล่มที่ทาคาโอะถืออยู่คือสมุดโน้ตเล่มที่เขาไม่เคยทิ้งให้ห่างตัวเลยสักครั้ง ดวงวันนี้คงอยู่ในระดับล่างสุดแล้วจริงๆ
 
 
 
 
“เมื่อวานรีบกลับบ้านจนลืมสมุดโน้ตหรือเปล่าชินจัง”
 
คนพูดโบกสมุดในมือไปมาคล้ายกับแกล้งให้เขาเอื้อมมือออกไปแย่ง แต่สิ่งที่ควรทำตอนนี้คือไม่ลนลานและประคองสติเอาไว้ ถ้าทาคาโอะยังไม่พูดอะไรมากไปกว่าแค่เก็บได้ก็อย่าเลิ่กลั่กจนผิดสังเกต
 
“ฉันแอบเห็นตลอดเลยนะเวลาว่างชินจังชอบนั่งเขียนอะไรบางอย่างลงสมุดเล่มนี้”
 
คนถือสมุดอยู่ทำหน้าอารมณ์ดี แล้วกรีดหน้ากระดาษของสมุดโน้ตเปิดออกเร็วๆ ซ้ำไปมา
 
“ขอโทษด้วยนะฉันเปิดดู เพราะอยากรู้ว่าชินจังเขียนอะไรเอาไว้ข้างใน”
 
 
 
 
ยังเก็บอาการตื่นตระหนกไม่แสดงออกทางสีหน้าจนผิดสังเกต ทั้งที่ตกใจและร้อนรน จนรู้สึกเลยว่าเหงื่อชื้นพากันซึมออกมาตรงโคนผม ยิ่งทาคาโอะยังคงพูดไปต่อเรื่อยๆ ก็ยิ่งเหมือนว่าเหงื่อจะพากันซึมออกมาตามแต่ละส่วนของร่างกาย แม้กระทั่งฝ่ามือก็เริ่มชื้นไปด้วยเหงื่อจนลื่น
 
 
 
 
“เขียนนิยายรักเหรอ ชินจังมีพรสวรรค์ในการเขียนนะ ฉันอ่านเรื่องที่ชินจังเขียนในนี้เกือบทั้งคืนเลยล่ะสนุกมาก ช่วยบอกตอนจบหน่อยได้ไหม ฉันอยากรู้ว่าคนที่คอยแอบมองตลอดจะกล้าสารภาพรักหรือเปล่า”
 
 
 
 
“ไม่”
 
 
 
 
มีรอยยิ้มหวานเลี่ยนๆ ส่งมาหลังจากคำตอบของเขาสั้นแค่คำเดียว แต่แปลความหมายได้ทั้งตอบคำถามและไม่ตอบ หลังจากความเงียบได้ทำหน้าที่แทนคำพูดต่อไปของเขาระหว่างทาคาโอะได้แต่ยิ้มรอ ในที่สุดก็มีเสียงหัวเราะเบาๆ ออกมาเหมือนยอมแพ้ แล้วสมุดโน้ตก็ถูกยื่นกลับคืนให้เขาช้าๆ ยังลังเลนิดหน่อยจะเอื้อมมือไปรับแต่ก็ขยับมือยื่นออกไป
 
 
 
 
“เดี๋ยวสิชินจัง”
 
สมุดโน้ตถูกชักกลับไปพร้อมความเร็วของข้อมือบิดหนีให้คว้าจับได้แค่อากาศ รอยยิ้มหวานเยิ้มก่อนหน้าหายไป แล้วคนหยุดไว้ก็เลิกคิ้วเป็นเชิงถาม
 
“ตัวละครในเรื่องที่ชินจังเขียน คือฉันกับชินจังใช่ไหม”
 
 
 
 
หัวใจหายไปจริงๆ แล้ว ร่วงจากอกลงไปอยู่ในท้อง และดูท่าว่าจะไม่เต้นอีกเลย เพียงแต่เลือดยังสูบฉีดดีอยู่จนพากันมารวมอยู่ที่ใบหน้าแม้ว่าหัวใจจะไม่ทำงาน หลังจากจบคำถามหูก็อื้อจนไม่ได้ยินเสียงอะไรอื่นอีก แม้ว่าทาคาโอะจะพูดอะไรบางอย่างต่อ แต่เสียงสุดท้ายที่เขาได้ยินคือ คำถามที่ถูกถามโดยมีคำตอบว่า ใช่…
 
 
 
 
“ชินจังแอบชอบฉันเหรอ”
 
กลไกป้องกันตัวสั่งให้ร่างกายปฏิเสธคำถามด้วยการแปลความหมายของคำพูดเป็นตรงข้าม ต่อให้ได้ยินสิ่งที่ทาคาโอะพูดชัดเจน แต่การต่อต้านในสมองกำลังบอกให้เขาปฏิเสธความจริงทั้งที่เป็นความรู้สึกข้างในใจ และความลับทั้งหมดที่เก็บซ่อนเอาไว้ในสมุดโน้ตก็ถูกรู้ความจริงในที่สุด
 
 
 
 
แอบชอบ แอบชอบตั้งแต่ตอนได้แอบมองครั้งแรก เห็นรอยยิ้มของคนร่าเริงอยู่ท่ามกลางคนมากมายรายล้อม เพราะเป็นคนไม่เคยทักใครก่อนเลยเลือกจะเงียบและไม่แสดงท่าทีว่าอยากคุย เก็บความรู้สึกผ่านสีหน้านิ่งเรียบหรือทำขรึมให้กลายเป็นคนเข้าใจยาก เลือกที่จะแสดงออกตรงข้ามกับความรู้สึกอยู่ตลอดเวลา แม้ว่าจะนั่งเรียนอยู่โต๊ะด้านหลัง แต่ก็ไม่เคยได้มีบทสนทนามากไปกว่าตอนส่งกระดาษข้อสอบ ทำได้แต่เขียนเรื่องราวเป็นนิยายบอกเล่าความรู้สึกของตัวเองในแต่ละวัน ซึ่งก็ถูกทาคาโอะอ่านจนรู้ความจริงทั้งหมดแล้ว
 
 
 
 
…ทำยังไงดี เขาควรจะทำยังไงดี…
 
 
 
 
“มาจับมือเขียนการ์ตูนกับฉันนะ ชินจังเขียนเรื่อง ฉันวาดภาพ แล้วถ้าการ์ตูนของพวกเราได้เป็นอนิเมชั่นเมื่อไหร่ ชินจังแต่งงานกับฉันนะ”
 
 
 

x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x

 
จับทาคาโอะกับชินจังมาเป็นไซโคกับชูจินค่ะ!! ให้คู่ขวัญชูโตคุมาครอสโอเวอร์เป็นสองคู่หูอาชิโรกิมุโตะ
เป็นแอนโธคุโรบาสครอสโอเวอร์กับการ์ตูนในจั๊มป์ และออกในงานจั๊มป์โอนลี่นี้ค่ะ
ยังมีเรื่องของน้องออมกับเพียซังด้วย ดูพรีวิวได้จาก → แบบสอบถามสำรวจความสนใจ ได้เลยค่ะ

งานจั๊มป์เราติดธุระเลยจะไปงานไม่ได้นะคะ ถ้าแวะไปได้คงเป็นช่วงบ่ายมากๆ เลย U_U)
ยังไงก็ขอฝากผลงานและความรัก(?)เอาไว้ที่บูธ H03 ด้วยนะคะ → ผังบูธในงาน ขอบคุณมากเลยค่ะ ♥

2 comments

  1. อยากคุยแต่ไม่ทัก แอบชอบแต่ก็ไม่บอก เก็บทุกอย่างไว้ในใจจนสุดท้ายทนไม่ไหวเขียนเรื่องราวกับสมุดโน๊ตแล้วทาคาโอะมาเจอ ความลับไม่มีในโลกนะชินจัง
    ทาคาโอะนี่ก็แอบชอบชินจังเหมือนกันใช่ไม๊ถึงได้ยิ้มขนาดนั้นน่ะ คำพูดประโยคสุดท้ายขอชินจังแต่งงานทางอ้อมหรือเปล่า??

    Like

Thank you for your comment ♥

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s