[The Maze Runner] Dear You (Minho x Newt x Thomas)


Title: Dear You
Author: Yaoyuay
Fandom: The Maze Runner
Pairing: Minho x Newt | Thomas x Newt
Rating: PG
Warning: Yaoi
 
 
Spoil Alert: ฟิคสปอยล์เนื้อหาใน The Death Cure จนจบเล่มนะคะ
 
 
 
 
 
นิวท์…
 
 
นายเป็นยังไงบ้าง ?
 
 
 
ตอนนี้พวกเรามาอยู่สถานที่ที่ไม่น่ามีได้อีกแล้วบนโลกใบนี้ มันตรงข้ามกับแดนมอดไหม้ที่ฉันกับนายเคยผ่านมาอย่างสิ้นเชิง ทุกอย่างเขียวสดและมีชีวิตชีวา พวกเรา…ฉันกับโทมัส และคนมีภูมิคุ้มกันจำนวนมากที่พวกปลวกวิคเค็ดซ่อนเอาไว้ในวงกต มาเริ่มต้นชีวิตใหม่กันที่นี่ หลังจากผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมากมาย หลังจากที่นายไล่ตะเพิดพวกเราด้วยเครื่องยิงที่ลานโบว์ลิ่ง
 
 
ถ้าหากมีโอกาสได้คุยกับนายดีๆ อีกครั้ง ฉันก็ยังจะถามนายด้วยคำถามเดิม
 
 
…นายจะยิงฉันจริงๆ หรือ…
 
 
ฉันเห็นว่าเครื่องยิงในมือนายสั่น ตอนเล็งมันมาที่ฉัน
 
ตอนนายพูดว่าขอโทษ ฉันเห็นว่านายร้องไห้
 
 
มันไม่เป็นอะไรเลยถ้านายจะคร่ำครวญร้องไห้ตอนเป็นบ้า ทุบตีชกต่อยฉัน หรือแม้จะกัดฉีกเนื้อของฉันก็ตาม ทุกอย่างมันจะโอเค ขอแค่นายทำอย่างนั้นกับพวกเรา
 
 
 
 
นิวท์…
 
 
ฉันเดินหันหลังให้นายจากตำหนักแคร้ง ทุกก้าวเหมือนการบอกลา
 
บอกลาตัวนายที่จากไป และบอกลาตัวฉันที่ไม่สามารถพานายกลับมาด้วยกันได้
 
 
 
 
ฉันไม่สามารถอธิบายก้อนแข็งที่จุกอยู่ในอกได้ ตอนไอ้หน้าหนูพูดชื่อคนไม่มีภูมิคุ้มกันเป็นชื่อของนาย แต่เพราะนายยังดูมีสติ สงบนิ่ง แล้วยังบอกให้โทมัสใจเย็นๆ ฉันถึงไม่ฟูมฟายแล้วเข้าไปชกหน้ามัน ได้แต่บอกกับตัวเองว่าต้องมีทางรักษา ฉันไม่มีทางยอมปล่อยให้นายเป็นบ้าคลั่งเสียสติไปต่อหน้าต่อตา
 
 
แต่ช่วงที่เราพยายามหนีจากพวกวิคเค็ด ตอนนายระเบิดอารมณ์ใส่ด้วยคำด่ามันทำให้ฉันเป็นบ้า คลื่นความเสียใจกระหน่ำซัดมาพร้อมกับอารมณ์ฉุนเฉียวของนาย สัญญาณการหลุดเริ่มขึ้นเร็วเกินไป เร็วเกินกว่าฉันจะตั้งรับ โลกนี้มันปลวกขนาดที่ตะโกนด่าเท่าไหร่ก็คงไม่พอ
 
 
 
…ขอโทษที่ชกหน้านายไปตอนนั้น…
 
 
เป็นไปได้ฉันก็อยากพูดขอโทษกับนายต่อหน้า มากกว่านึกถึงนายอยู่ตอนนี้
 
 
 
ทุกอย่างในดินแดนใหม่แห่งนี้กำลังเริ่มต้นขึ้น เหมือนกับตอนพวกเราเริ่มสร้างหน้าที่ และสิ่งต่างๆ ขึ้นในทุ่ง คงจะดีกว่านี้มาก ถ้าดินแดนใหม่แห่งนี้จะยังมีนายเป็นรองหัวหน้าเหมือนเดิม
 
 
ทุกครั้งที่เห็นทุ่งหญ้า ฉันจะนึกถึงทุกเรื่องราวในวงกต ต่อให้มันจะปลวกแผละแค่ไหน แต่อย่างน้อยที่นั้น มีนายอยู่
 
 
ฉันได้ไปเห็นวงกตอีกครั้งก่อนมันจะพังทลายลง เห็นทุ่ง เห็นโรงนา และบ้านพัก ภาพทุกอย่างตลอดสองปีกลับเข้ามาในหัว ยังมีนายอยู่ที่แห่งนั้น ข้างในความทรงจำของฉันเสมอ
 
 
 
ไม่ว่าตอนนี้นายจะอยู่ที่ไหน ฉันเชื่อว่าเราจะต้องได้พบกันอีก
 
แล้วฉันจะเรียกชื่อนาย
 
 
นิวท์…
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
นิวท์…
 
 
ซองจดหมายที่นายยื่นให้ฉันยังอยู่ในกระเป๋าเสื้อเหมือนเดิมหลังจากเปิดอ่าน
 
 
แม้ว่าข้อความบนกระดาษจะไม่ใช่สิ่งสวยงามควรจดจำ และทุกเหตุการณ์ในจดหมายยังเหมือนฝันร้ายหลอกหลอนฉันตลอดเวลา แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่สุดท้ายที่เชื่อมโยงถึงตัวนาย
 
 
 
 
เสียงปะทุของดินปืนยังดังก้องอยู่ในหัวฉัน ร่างของนายที่ทรุดลงบนพื้นถนนยังติดอยู่ในความทรงจำอันเศร้าโศกของฉันตลอดเวลา ไม่มีวินาทีไหนที่ฉันลืมความรู้สึกตอนเหนี่ยวไกปืน แม้ว่านายจะเป็นคนคว้ามือของฉันไปจ่อหน้าผากแล้ววอนขอให้ฉันทำ
 
 
แม้แต่ตอนนี้ฉันยังได้ยินเสียงตัวเองตะโกนอยู่ในหัวตลอดเวลา
 
 
…ฉันทำไม่ได้…
 
 
แต่ฉันทำลงไป ฉันฆ่านาย
 
ฆ่านายหลังจากได้ยินเสียงของนายคนเดิมเรียกชื่อฉัน
 
 
 
 
นิวท์…
 
ต่อให้เป็นสิ่งที่นายต้องการให้ฉันทำ แต่ฉันก็อยากจะขอโทษ
 
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันจะไม่ปล่อยนายไว้คนเดียวในเบิร์ก ฉันจะไม่บอกให้ทุกคนออกมาจากตำหนักแคร้งโดยไม่มีนาย ต่อให้นายจะเล็งเครื่องยิงมาฉัน หรือจะตะโกนด่าว่าเกลียดหรืออยากจะอ้วกที่เห็นหน้าฉันมากแค่ไหน ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้นายต้องเผชิญชะตากรรมอันโหดร้ายนั้นคนเดียว
 
 
สารพัดถ้อยคำหยาบคาย หรือแววตาเกรี้ยวโกรธตอนโมโหของนายที่ตะโกนใส่หน้าฉันในวันนั้น หากนั่นเป็นความรู้สึกที่แท้จริง ฉันก็ยินดียอมให้นายโกรธ นายเกลียด หรือว่าด่าฉัน ทุกความผิดที่ฉันทำกับนายก่อนไปที่วงกต ฉันยินดีจะชดใช้ แต่ไม่ใช่ด้วยชีวิตของนาย
 
 
 
จนถึงตอนนี้ฉันยังคงหวัง ถ้าหากไม่เกิดเหตุการณ์ในวันนั้น
 
มันจะต้องมีการแก้ไขที่ดีกว่าการจบชีวิตของนาย
 
 
 
นิวท์…
 
ฉันจะไม่มีวันลืมนาย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
มินโฮ… ทอมมี่…
 
ฉันหวังว่าตอนนี้พวกนายสองคนคงจะสบายดี
 
สารพัดเผละที่พวกวิคเค็ดทำเอาไว้ ฉันเชื่อว่านายสองคนคงจัดการทุกอย่างได้ มันอาจจะไม่เรียบร้อยดี แต่ก็คงดีกว่าตอนพวกเราอยู่ในวงกต หรือแดนมอดไหม้
 
 
ตั้งแต่ที่ฉันเริ่มรู้สึกว่าข้างในสมองไม่ปกติจนควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ ความรู้สึกอยากอยู่ให้ห่างจากพวกนายก็เข้ามาในหัวฉันทันที
 
 
ฉันไม่สามารถยอมเป็นบ้าไปต่อหน้าต่อตาพวกนายได้
 
ฉันอยากบอกว่าพวกนายสองคนทำถูกแล้ว
 
นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดที่นายสองคนทำให้ฉัน แม้จะเป็นครั้งสุดท้าย แต่ฉันจะไม่มีวันลืม
 
 
 
ฉันดีใจที่ได้เจอพวกนาย
 
ได้จดจำพวกนาย ในความทรงจำสุดท้ายของชีวิตฉัน
 
 
 

– E N D –

 
 
 

x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x

 
เป็นการระเบิดอารมณ์หลังจากอ่าน The Death Cure จบค่ะ ;___;)
น้ำตามากมาย ร้องไห้ไปหลายรอบมากกับเล่มนี้ อ่านจบแล้วทนไม่ไหวจริงๆ ต้องขอระบายความรู้สึกมากมายเหล่านี้ออกมา
 
ทั้งมินโฮที่ไม่รู้ว่านิวท์ตายแล้ว หรือตายยังไง โทมัสที่ยังอยู่กับฝันร้ายในวินาทีสุดท้ายของชีวิตนิวท์เกือบตลอดเวลา ความโศกเศร้าที่ฆ่าเพื่อนตัวเอง และนิวท์ที่เชื่อว่าคงจะบอกกับทั้งสองคนว่านี่คือสิ่งที่ดีที่สุดที่ทั้งสองคนได้ทำให้กับนิวท์แล้วจริงๆ
 
แต่ทุกอย่างมันเศร้าเกินไปค่ะ!! TT A TT) โฮรวววววว
ร้องไห้มาก ร้องไห้มากๆ จนตอนนี้ก็ยังรู้สึกตกค้างอยู่กับอารมณ์ในหนังสืออยู่เลยค่ะ
 

12 comments

  1. คือ เราอารมณ์แบบ พอชัคตายในเล่มแรกปุ๊ปเราเลิกอ่านเลย แต่พอดูหนังก็ไปหามาอ่านต่อ…. //รู้สึกพลาดอย่างแรง ฮืออออออ ทำไมต้องเป็นนิวท์ คือจิตตกอยู่พักใหญ่ๆ(มาก) พอเริ่มทำใจได้ก็เริ่มด่าวิคเค็ดด้วยความอัดอั้นตันใจ… ประเด็นคือ ด้วยความที่เป็นคนชิพมินิวท์ แล้วการที่มินโฮไปรู้ด้วยซ้ำว่านิวท์ตายที่ไหน ตายยังไง จริงๆไม่รู้ว่านิวท์ตายด้วยซ้ำ!!!!! #ร้องไห้หนักมาก มันเป็นอะไรที่เจ็บปวดมากฮือออ ไม่ไหวแล้ว ไม่รู้จะไประบายกับใคร ระเบิดจะลง!!!!!!

    Like

  2. ม..
    เม้นท์ไม่ออก..
    อ่านแล้วมันจุก..
    จุกอกมาก..
    มากค่ะ..มาก
    ….
    …../เงียบกริบ.. T_T

    Like

    1. //โผกอดแน่นๆ ฮือออออ ตอนอ่านเล่มสามเราก็จุกในอกเหมือนกันจนต้องระบายออกมาค่ะ ฮือออออ เศร้ามาก คิดถึงนิวท์มากๆ เลยค่ะ

      Like

  3. ถ้าไม่รบกวนกับเปลืองเนื้อที่ เราก็ขอระบายบ้างได้ไหมคะ
    หลังอ่านจบ เราจิตตกเลย คือมันเคว้งมากก
    “ทำไมต้องเป็นนิวท์ ” << นี่เป็นคำถามตั้งแต่ตอนที่รู็ว่านิวท์ไม่มีภูมิจนถึงตอนจบ
    และเราโกรธโทมัสมากกก
    เราอยากเข้าใจโทมัส แต่เราก็ทำใจให้เข้าใจไม่ได้จิงๆ โดยเฉพาะการที่โทมัสไม่บอกมินโฮ
    พอได้อ่านฟิคนี้ รู้สึกเศร้าจิงๆ
    นิวท์ใจดี อ่อนโยน คงไม่อยากทำร้ายเพื่อนๆ ตอนเป็นบ้า
    อยากให้เพื่อเห็นด้านดีๆ และความทรงจำที่ดีมากกว่า

    Like

    1. ยินดีให้ระบายเลยค่ะ โฮรววววววว อ่านจบเล่มเราก็แบบอึดอัดจุกไปด้วยความเศร้ามากๆ เพราะตอนอ่านก็ร้องไห้ไปหลายรอบจ ทำใจไม่ได้มากๆ กับการที่นิวท์ตาย ทำไมต้องเป็นนิวท์ พยายามมาด้วยกันตลอดแท้ๆ

      ฉากที่โทมัสทำตามคำขอของนิวท์เราร้องหนักมากเลยค่ะ ประโยคสุดท้ายของนิวท์ที่เรียกทอมมี่ในอกวูบมาก นิวท์รักโทมัสมากจริงๆ และโทมัสคงไม่อยากทำอย่างนั้นกับเพื่อน แต่ถ้าเป็นนิวท์คงอยากบอกว่าโทมัสทำถูกแล้ว เพราะที่เจ้าตัวไล่เพื่อนที่ตำหนักแคร้ง คงไม่อยากเป็นบ้าไปต่อหน้าเพื่อนๆ แน่เลยค่ะ ไม่อยากทำร้ายเพื่อน เลยเลือกทางออกให้ตัวเองแบบนี้ …. โฮววววว อยากกอดนิวท์แน่นๆ จังเลยค่ะ ;;____;;)

      Like

  4. คือเล่มนี้มันเป็นอะไรที่ทำเอาพูดไม่ออกบอกไม่ถูกจริงๆ
    คือมันจบเหมือนจะแฮปปี้ แต่ถ้ามองลึกในรายละเอียดแล้วแทบจะหาคำว่าแฮปปี้ไม่เจอ แม่ยกนิวท์หัวใจสลาย และแม่ยกมินนิวท์อย่างเราก็ถึงกับจุกอก…การที่มินโฮไม่รู้ด้วยซ้ำว่านิวท์ตายแล้วเนี่ยมันโหดร้ายแบบหน่วงๆอยากจะร้องก็ร้องไม่ออกค่ะ ฮือออ
    แต่งดีมากเลย ภาษาก็สวย ชอบมากค่ะ

    Like

    1. ฮือออออ เราวูบตั้งแต่ตอนที่ประกาศว่านิวท์ไม่มีภูมิค่ะ คือจะร้องตั้งแต่ตอนนั้น (แต่ความจริงรู้ตั้งแต่อ่านเล่มสองว่านิวท์ตาย) ปวดใจตลอดทั้งเล่มที่อ่าน กว่าจะทำใจอ่านให้จบยากมากค่ะ แม่ยกนิวท์หัวใจสลายเหมือนกัน ทำไมต้องเป็นนิวท์ ;____;)
      แล้วที่มินโฮไม้รู้ว่านิวท์ตายนี่มาทำร้องไห้อีกรอบตอนจบเล่มด้วย เป็นเล่มที่ร้องไห้เยอะมาก เต็มไปด้วยความรู้สึกเศร้าอยู่ข้างในจนจบเล่มจริงๆ ค่ะ

      ดีใจที่ชอบฟิค และขอบคุณที่ติดตามนะคะ ฮืออออออออ เล่มสามเป็นอะไรที่อัดอั้นในอกจริงๆ ค่ะ ;;;;;;

      Like

  5. เาฟวฟงหงกง่หวหงหงงหงปงแวก เข้ามาสกรีมค่ะฮืออออ
    อารมณ์เดียวกันในตอนที่อ่านจบร้องไห้หลายรอบมากค่ะ
    ทำไมต้องเป็นนิวท์ อดทนมาตลอดทำไมถึงมาได้แค่นี้แงง
    อ่านฟิคมิ้นท์ซังแล้วน้ำตาคลอเลยภาษาที่ใช้บรรยายสวยมาก ;__;
    จะติดตามต่อไปนะคะ!

    Like

    1. ฮืออออ TT A TT) ใช่ค่ะทำไมต้องเป็นนิวท์ คนดีที่มีสติเยือกเย็นอยู่ตลอด รักเพื่อนรักพวกพ้อง เป็นห่วงทุกคน ทำไมไวรัสร้ายนี้ต้องเลือกนิวท์ ทำไมภูมิคุ้มกันถึงไม่มีที่นิวท์ ฮืออออ ฮืออออ ร้องไห้มาก อยากให้นิวท์ได้กลับมาอยู่กับทุกคนตอนท้ายจังเลยค่ะ

      Like

      1. ตอนที่รู้ว่านิวท์ไม่มีภูมิคุ้มกันนี่อยากจะทรุดแทนโทมัสมากค่ะ Orz… คนอื่นก็มีนะฟ้อย ทำไมต้องมาเลือกนิวท์ของฉันคะะ /ส่งจดหมายไปหาคุณเจมส์

        Like

  6. เจ็บปวดค่ะ

    ความรู้สึกของทั้งสามคน เจ็บปวดมากๆ เลยค่ะ น้ำตามันซึมออกมาระหว่างที่อ่านเลยค่ะ เหมือนก้อนสะอื้นจุกที่คอ

    Like

    1. ;___;) ร้องไห้กับเล่มนี้มากๆ เลยค่ะ อารมณ์และความรู้สึกของทั้งสามคนยังตกค้างอยู่เลย ถึงเรื่องในหนังสือจะจบ แต่ความผูกพันธ์ของทั้งสามคนยังเหมือนเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลาเลยค่ะ อ่านจบแล้วคิดถึงนิวท์มาก ยิ่งโทมัสนึกถึง อ่านไปก็ยิ่งจะร้องไห้ และจะร้องมากอีกที่มินโฮไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วนิวท์เป็นยังไง

      Liked by 1 person

Thank you for your comment ♥

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s