[Fic Haikyuu] 29 cm (Tsukishima x Nishinoya)


Title: 29 cm
Author: Yaoyuay
Fandom: Haikyuu
Pairing: Tsukishima x Nishinoya
Rating: PG-13
Warning: Yaoi
 
 
 
 
“นี่! แกน่ะ สูงกี่เซนกันฮึ!”
 
 
ทีแรกได้ยินเป็นเสียงวิ่งตามหลังมาก่อน แล้วถ้าไม่มีเสียงบอกว่าตรงนี้ เขาคงมองเลยไปที่ประตูโรงยิม ไม่ก้มหน้ามองรุ่นพี่ตัวเล็กที่เพิ่งเข้ามาส่งเสียงดังหนวกหูลั่นโรงยิมตั้งแต่ที่เพิ่งได้กลับเข้ามาทำกิจกรรมชมรมใหม่ ชื่อยังจำไม่ค่อยได้เลย เห็นหน้าแล้วก็ถามถึงส่วนสูง
 
 
“หนึ่งร้อยแปดสิบแปด…”
 
 
“โหววว!! สูงใช้ได้เลยนี่”
 
ยังไม่ทันจะได้บอกหน่วยวัดเลย แขนเล็กๆ ก็เหวี่ยงมาฟาดที่ต้นแขนไม่หยุด แล้วเหมือนจะแรงขึ้นตามจำนวนครั้ง
 
“ชมรมเราก็มีพวกปีหนึ่งเจ๋งๆ เหมือนกันนี่”
 
พูดจบถึงหยุดตีแขนสักที ถ้าจะวอร์มดาวน์ก็น่าจะเลิกตั้งแต่ก่อนออกมาจากโรงยิมแล้วนี่ แล้วทำไมอยู่ๆ ถึงได้โดนเงยหน้าขึ้นมองเป็นมุมเงยขนาดนี้ แล้วเขาก็ไม่เคยก้มมองใครจนตึงหลังคอขนาดนี้เหมือนกัน ลิเบอโรที่เพิ่งกลับมาคนนี้สูงเท่าไหร่เองเนี่ย
 
“เห้ย! นี่ยืนค้ำหัวชั้นเหรอ”
 
อยู่ๆ ก็เหมือนจะได้เห็นโชว์การดีดตัวจากลิเบอโรตัวจริง รุ่นพี่ที่เขาจำชื่อไม่ได้กระโดดถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว แล้วยกมือข้างหนึ่งขึ้นชี้หน้า อีกข้างท้าวเอวอยู่อย่างวางมาด ยืนค้ำหัวอะไร สูงน้อยเองก็ช่วยไม่ได้
 
“นั่งลงเดี๋ยวนี้เลยนะ ห้ามก้มหน้ามอง!!”
 
 
“ไม่มีธุระอะไร ทำไมผมต้องนั่ง…”
 
 
“ไม่เชื่อฟังรุ่นพี่งั้นเรอะ! นั่งลง”
 
ยังไม่ได้จะลงท้ายหางเสียงเวลาพูดกับรุ่นพี่ก็โดนพูดแทรกอย่างเร็วอีกแล้ว เอะอะเสียงดังผิดกับเวลาที่ลูกลอยมาโดนแขนตอนอยู่ในโรงยิมจริงๆ แล้วที่ท้าวเอวชี้แขนขึ้นลงอยู่นี่หมายถึงอะไร ให้เขานั่งลงงั้นเหรอ
 
“ยืนอยู่ทำไมหละฮึ!”
 
 
ขี้เกียจจะฟังต่อเลยเดินก้าวเข้าไปใกล้แล้วนั่งยองลงตรงหน้า เอาใจด้วยการเงยหน้าขึ้นมองในระดับความสูงที่เหมือนเขาจะเตี้ยกว่าหน่อยเมื่อนั่งลงมา รุ่นพี่ที่เหมือนชื่อจะขึ้นต้นว่านิชิ ดูจะพอใจมากตอนที่ยกสองมือขึ้นกอดอกแล้วพยักหน้าน้อยๆ เขาก็รู้สึกว่าอยากจะเอาคืน
 
 
เพราะมีแต่พี่ชายเลยไม่เคยต้องดูแลน้องเล็ก แล้วก็เคยแต่ถูกอุ้มเลยไม่รู้ว่าอุ้มคนอื่นต้องทำยังไง ถ้ามั่วด้วยการกอดตรงช่วงเอวเอาไว้ก่อนรุ่นพี่ตัวเล็กคงไม่ทันได้ดิ้นหนี
 
พร้อมกับที่คิดสองแขนเลยรีบยื่นออกกอดแล้วดึงตัวคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเข้ามาใกล้จนเหมือนว่าคางจะได้เกยอยู่ตรงแถวท้องตอนที่แอบเงยหน้ามอง เห็นเลยหล่ะว่าตกใจ สองแขนที่ไขว้กันอยู่ตรงอกเมื่อกี้ตอนที่พออกพอใจ กางออกแล้วเหมือนกับกำลังจะฟาดมา ก็พอดีกับที่เขายันตัวยืนขึ้นพร้อมกับออกแรงรัดตรงแถวเอวเอาไว้แน่น ยกตัวของคนที่ยืนอยู่ให้ลอยเหนือพื้นขึ้นมาพร้อมกัน
 
 
ว้ากกกกกกกกก——-!!!
 
 
หูแทบแตก นั่นแหละเสียงร้องตะโกนของรุ่นพี่ที่ถูกเขาอุ้มเหมือนเด็ก ร้องอัดอยู่ตรงแถวหู แรงดิ้นมหาศาลที่ทั้งสะบัดแขนไปมาแล้วยังจะถีบขาอยู่ในอากาศ ทำเอาเขาเกือบจะเผลอปล่อยแขนลง แล้วให้ลิเบอโรฤทธิ์มากเป็นอิสระหลังจากหล่นกระแทกพื้นจริงๆ สงสัยเหลือเกินว่าซ่อนแรงขนาดนี้เอาไว้ตรงส่วนไหนของร่างกาย ขนาดที่กอดจนแทบจะรัดตัวให้ชิดอยู่กับช่วงเอว และอกเขาแล้ว ยังแทบจะอุ้มไว้ไม่ไหว
 
 
“ปล่อยชั้นเดี๋ยวนี้!!—-สึกกิชิมะ!!”
 
อ้าว จำชื่อเขาได้ด้วยเหรอ ความจำดีหรือว่าใส่ใจกันหล่ะเนี่ย
 
“อุ้มชั้นทำไม!!”
 
สองแขนเริ่มฟาดมาที่ไหล่ด้วยกำปั้นแล้ว แรงทุบนั้นไม่แปลกใจเลยที่จะหนุนบอลให้ลอยขึ้นจากพื้นได้บ่อยๆ เมื่อกี้เขาวอร์มดาวน์พอแล้ว ไม่ได้อยากให้ช่วยคลายกล้ามเนื้อตรงไหล่
 
 
“ไม่ชอบให้ก้มมองไม่ใช่หรือไงครับ”
 
จงใจแกล้งเงยหน้าขึ้นมองรุ่นพี่คนที่เขาออกแรงอุ้มขึ้นจนอยู่สูงกว่า ส่งสายตากวนประสาทมองผ่านแว่นไปเห็นสีหน้าเจ็บใจนั้นพอดี
 
“ทำแบบนี้ก็ได้ก้มมองแทนไงครับ”
 
 
แรงดิ้นยิ่งกว่าตอนก่อนหน้าที่ร้องให้ปล่อยเสียอีก คือเหมือนรุ่นพี่คนนี้จะพยายามดิ้นให้หล่นลงไปเอง ต่อให้ร่างกายจะยืนหยุ่นเพราะเป็นลิเบอโรเก็เถอะ แต่ข้างนอกนี้เป็นพื้นซีเมนต์ไม่ใช่พื้นขัดมันของโรงยิม ถ้าจะสู้แรงดิ้นได้ก็มีแต่ต้องกอดไว้ให้แน่นกว่าเดิม
 
 
“ปล่อยยยยยยยยยย——-!!!”
 
 
ปล่อยน่ะปล่อยแน่ ใครจะอุ้มเอาไว้ตลอดหล่ะ แต่ถ้ายังไม่ยอมหยุดดิ้นเขาก็ไม่ยอมปล่อยทั้งอย่างนี้หรอก
 
“หยุดดิ้น…ก่อน…ครับ”
 
พูดลำบากมาก เพราะตอนนี้ต้องจำใจเอาหน้าซุกลงไปกับอกของคนที่อุ้มอยู่แล้ว ในเมื่อมือที่เคยทุบไหล่เริ่มจะป่ายมาถูกหน้า แล้วจะเกี่ยวแว่นให้หลุดเอา
 
แต่ถึงจะหลบเอาหน้าซุกอยู่แบบนี้ แต่ก็ยังโดนกำปั้นเปลี่ยนเป้าหมายเป็นออกแรงลงบนหลังอยู่ดี เสียงอั่กตอนที่ทุบลงมานั้นเจ็บใช่เล่น ถ้ามองไม่ผิดมือเล็กนิดเดียวเองไม่ใช่เหรอ
 
“หยุดดิ้นครับ…ผมจะ…ปล่อย”
 
 
ซักพักเหมือนกับถ้าไม่หยุดหลังคงเขียว แต่ทั้งแรงดิ้นและกำปั้นก็หยุดลงแล้ว ทิ้งระยะให้พายุซาถึงได้เงยหน้าขึ้นจากอกผอมๆ แต่ก็จงใจกดคางเอาไว้ขณะที่เงยหน้าดู
 
หน้าของรุ่นพี่ที่ชื่อนิชิโนยะ ใช่จำชื่อได้แล้ว ไม่พอใจสุดๆ เลยหล่ะ คิ้วที่ขมวดอยู่ตรงปอยผมหน้าสีทองตรงหน้าผาก แล้วปากที่เชิดขึ้นหน่อยๆ นั่นน่าจะบอกว่ากำลังโกรธมาก แต่ทำไมเขาถึงได้มองดูหน้าที่ก้มลงมานั้นดูน่าแกล้งมากกว่าจะน่ากลัวหล่ะ แต่บอกว่าจะปล่อยแล้ว ก็คงต้องปล่อย
 
ย่อตัวลงให้ขาของคนเตี้ยกว่าแตะพื้นอีกครั้ง แกล้งทำเป็นชักช้ากว่าจะปล่อยแขนออกจากด้านหลังของอีกคน แล้วยังกวนประสาทด้วยการจ้องหน้ามองใกล้ๆ ในระดับสายตาที่เท่ากันพอดีตอนย่อตัว
 
“ปล่อยแล้วครับ”
 
ริมฝีปากกระตุกเป็นยิ้มตรงมุมปากเองตอนที่พูดจบ แล้วรุ่นพี่ก็สูดหายใจเข้าเสียงดังทีหนึ่งเหมือนกลั้นโมโหตอนที่รีบก้าวถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว
 
 
“จำเอาไว้เลยนะ!!”
 
เป็นเสียงตะโกนทิ้งท้ายก่อนที่รุ่นพี่ตัวเล็กจะเดินกระทืบเท้าปึงปังหนีไป
 
แน่นอน เขาจำไว้แน่หละ
 
 
 

– E N D –

 
 
 

x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x

 
หนอยแหนะ!! สึกกี้!! หนอยแหนะ!!
ขนาดอาซาฮิซังยังไม่ได้อุ้มแบบนี้เลยนะ ;;; v ;;;) บ้าจริงเลยยยย
 
ส่งหัวข้อคู่กัดของ HQWeekly ค่ะ
ลองส่งคู่ความสูงต่างกันที่สุดมากัดกันดู เป็นครั้งแรกเลยที่เขียนโนะยะสึกกี้
เพราะ IN OUT ตอนเปลี่ยนตัวหรอกนะ ฮึ่มมมม!!! น่ารักมากเลยค่ะ อนิเมตอน 12 ที่เปลี่ยนตัวแล้วโนะยะซังตบไหล่สึกกี้แรงๆ แล้วสึกกี้ทำหน้าเซ็งหันไปมอง ;;///v///;; ตำนาน IN OUT เป็นจริงแล้วววววว
 

6 comments

  1. อ้ากกกกกกกกก สึกกี้ทำอัลลัยลงปายยยยยยยยยยย อาซาฮีซังยังไม่เคยทำเลยนะ แถมฉวยโอกาสสุดๆ แต่ดันเข้าไม่น่าเชื่อ อาซาฮีซังจะมีคนแย่งโนยะซังไปแว้ววววว

    Like

    1. แวววววๆๆๆๆๆๆ นั่นสิคะ นั่นสิคะ !! หนอยแหนะ หนอยแหนะ สึกกี้ๆๆๆๆๆ !!!
      โนะยะซังเป็นของอาซาฮิซังนะ !!! แต่เราก็ปันใจให้สึกกี้ทุกทีเลย คู่นี้มีเคมีเข้ากันได้อย่างไม่น่าเชื่อเนอะคะ โฮรวววว ;/////; ) ชอบจังงงง

      Like

  2. ฮว๊ากกกกก กรีดร้อง อิจฉาสึกกี้แทนอาซาฮิซังเลยค่ะ อ่านไปขำไป โนยะซังน่าเอ็นดูมากมาย อรั๊ย >///<

    Like

    1. สึกกี้!! บังอาจจจจจจจ TT [] TT
      แต่ก็ชอบให้สึกกี้อังอาจจจจ แบบนี้จังเลยยยยย

      Like

  3. จชพข่นบ้า ; v ; !!!!!!! ทำเราขำปนเขินหัวทิ่มจอไปหลายหน สึกกี้เคย์นายทำอัลลายยยยยยยยยยยยยยยยยย อย่างจชพบอกล่ะค่ะ ขนาดอาซาฮิซังยังไม่ทำขนาดนี้เลย ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก จะหวีดร้องให้ลั่นโรงยิม นี่ต่างคนต่างจะเปิดฮาเร็มหรือไงคะ!!! โนยะซังก็มีอาซาฮิซังแล้ว สึกกี้นี่ก็มีทั้งยามากุจิทั้งฝว่าบาททั้งคุโระทั้งพี่อากิ (เอ๊ะคนหลังชักจะยังไง) แต่ก็ไม่น่าเชื่อเลยว่าพอสองคนนี้โคจรมาเจอกัน เคมีดันเข้ากันอย่างน่าประหลาด ฮรูยยยยย (*´艸`*)

    Like

    1. สึกกี้บ้าบออออออ เขียนไปก็อิจฉาไปปปป โฮรววววว คนฉวยโอกาส นี่คือคนฉวยโอกาสสสสสสส เอาคางไปทิ่มโนะยะซังตั้งหลายรอบ คนฉวยโอกาสสสสส //ขว้างปาข้าวของ 5555

      Like

Thank you for your comment ♥

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s