[Fic Reborn] Five Minutes (Rambo & I-pin)


Title: Five Minutes
Author: Yaoyuay
Fandom: Katekyo Hitman Reobrn
Pairing: Rambo & I-pin
Rating: PG
 
 
 
 
แรมโบ้ในวัยเด็กหัวเราะเสียงดังลั่นขณะที่วิ่งไล่อี้ผิงลงบันไดมาพร้อมกัน แลบลิ้นปิ้นตาทำท่าทางคล้ายกับผีหลอกอี้ผิงมาทางห้องครัว
 
 
“แฮ่!~ ผีบร็อคโคลี่มาแล้ว”
 
 
“@#$#%&*%&$%#$^&%*%^!$%_&)”
 
 
เพราะว่าสายตาสั้นมากเลยทำให้มองเห็นผมพองฟูของเด็กชายในชุดลายวัวดูคล้ายกับบร็อคโคลี่ที่กำลังวิ่งไล่กวดตัวเองอยู่ อี้ผิงวิ่งเข้ามาในห้องครัว หวังจะเจอกับคุณแม่ผู้เป็นเจ้าของบ้านซึ่งพอจะเป็นที่พึ่งได้ แต่ก็เปล่า และขณะที่วิ่งวนรอบโต๊ะกินข้าวอยู่นั้นเอง สึนะก็เดินเข้ามาพอดี อี้ผิงรีบวิ่งเข้าไปหลบด้านหลัง เกาะขาสึนะเอาไว้
 
 
“อะไรกันเนี่ย แรมโบ้แกล้งอี้ผิงอีกแล้วเหรอ!!” สึนะพูดกับแรมโบ้ที่ยืนแลบลิ้นอยู่ตรงหน้า “ถ้าไม่เล่นด้วยกันดีๆ จะบอกคุณแม่ให้งดข้าวเย็นทั้งสองคนเลยนะ”
 
 
แต่เหมือนกับว่าทั้งสองคนจะไม่ได้ยินคำพูดของสึนะ เมื่อแรมโบ้อ้อมมาด้านหลัง และเริ่มวิ่งไล่อี้ผิงอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับวนอยู่รอบๆ ตัวสึนะ
 
 
“โอ้ยยยย!!~~~ หยุดสิทั้งสองคน” สึนะเริ่มโวยวาย ชักจะเวียนหัวกับเด็กสองคนที่วิ่งวนเป็นวงกลมอยู่รอบตัวเอง พยายามหาช่องว่างเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อที่จะกินน้ำ
 
 
“อุแง๊!!!~~~” เสียงร้องไห้โหวกเหวกรำคาญหูจนเริ่มจะชิน แรมโบ้วิ่งมาชนกับประตูตู้เย็นอย่างแรง หน้าผากบูดเป็นรอยแดง
 
 
“#$%^*(&*$%@$!$@#%” ถึงแม้ว่าจะฟังไม่รู้เรื่อง แต่ก็เหมือนกับว่าอี้ผิงกำลังถามว่าแรมโบ้เป็นอะไรรึเปล่า
 
 
“แรมโบ้เป็นอะไรมากมั้ย เดี๋ยวชั้นไปเอายามาทำแผลให้นะ” สึนะรีบวิ่งผลุนผลันออกไปจากห้องครัวทันที
 
 
และทุกครั้งที่แรมโบ้ร้องไห้ก็จะคว้าปืนบาซูก้าทศวรรษขึ้นมาจากไหนไม่รู้ พร้อมหันปากกระบอกปืนเข้าหาตัวเอง แต่คราวนี้เป็นโชคร้ายของอี้ผิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ใกล้กับวิถีของกระสุน ผลของปืนมหัศจรรย์นี้จึงเรียกตัวเธอในอีกสิบปีข้างหน้ามาพร้อมกันกับแรมโบ้ด้วย
 
 
“ว๊าย!!”
 
 
“โอ้ย!!”
 
 
อี้ผิงในอีกสิบปีข้างหน้ากำลังอยู่ระหว่างจัดชั้นในสือในห้องถูกเรียกกลับมาในอดีตเมื่อสิบปีที่แล้ว หนังสือเล่มหนามากมายที่เคยอยู่ในอ้อมแขนของเธอซึ่งกำลังจะเรียงเข้าชั้นร่วงลงใส่เท้าของแรมโบ้อีกสิบปีข้างหน้า ที่กำลังกินข้าวกลางวันอยู่
 
 
“ขอโทษค่ะ ไม่รู้ทำไมจู่ๆ ชั้นหนังสือก็หายไป แล้วชั้นก็มาอยู่ในห้องครัวได้ยังไง”
 
 
“เธอเป็นใครเนี่ย”
 
 
“ขอโทษนะคะ” อี้ผิงที่กำลังตกใจก้มเก็บหนังสือที่หล่นกระจัดกระจายอยู่อย่างรวดเร็ว แรมโบ้เองก็ช่วยเก็บด้วย
 
 
“สงสัยตัวชั้นในตอนเด็กคงเผลอยิงบาซูก้าทศวรรษใส่ตัวเองอีกแน่เลย” แรมโบ้ส่งหนังสือให้อี้ผิง
 
 
เงียบไปนานขณะที่ต่างฝ่ายต่างจ้องหน้ากัน แรมโบ้เอื้อมไปหยิบหนังสือในอ้อมแขนของอี้ผิงมาถือไว้เอง
 
 
“ถือให้” แรมโบ้พูดก่อนที่อี้ผิงจะทันได้อ้าปากท้วง
 
 
“เอ่อ….แล้วเราจะกลับไปได้ยังไง”
 
 
“รออีกซักพักหละ บาซูก้าทศวรรษมีผลแค่ห้านาที” แรมโบ้อธิบายและกำลังจะลุกขึ้นยืน
 
 
“ระวัง!!”
 
 
ไม่ทันเสียแล้ว แรมโบ้หัวกระแทกกับขอบโต๊ะกินข้าวอย่างแรงจนหนังสือของอี้ผิงร่วงหลุดมือลงใส่ขาอีกครั้ง
 
 
“โอ้ยยยย!!” แรมโบ้ร้อง ขาทรุดก้นกระแทกกับพื้น
 
 
“เป็นอะไรมากมั้ย” อี้ผิงเข้าไปดูอาการของแรมโบ้ คว้าศีรษะของแรมโบ้มาแหวกผมดูบริเวณที่กระแทกกับขอบโต๊ะเริ่มมีเลือดไหลซึมออกมา
 
 
“อด…อดทนไว้…” แรมโบ้เริ่มสะอื้น มือข้างหนึ่งกุมศีรษะอีกข้างกุมเท้าเอาไว้
 
 
“อดทนไว้นะ เดี๋ยวได้กลับแล้วก็ไปทำแผลที่โรงพยาบาลนะ” อี้ผิงลุกลี้ลุกลนกับอาการบาดเจ็บของแรมโบ้
 
 
“อุแง๊!!!~~~” แรมโบ้ในอีกสิบปีข้างหน้าเริ่มร้องไห้ แม้ว่าจะผ่านไปอีกสิบปีแล้วก็ตาม แต่เสียงร้องไห้ของแรมโบ้ก็ยังคงความแสบแก้วหูเอาไว้
 
 
อี้ผิงตกใจ รีบปลอบ “อย่าร้องไห้สิ” ว่าพลางยกมือขึ้นปาดน้ำตาให้แรมโบ้อย่างลวกๆ ส่วนแรมโบ้ก็เริ่มจะคว้าหาบาซูก้าทศวรรษที่ตัวเขาเองในอดีตวางทิ้งเอาไว้แถวนั้น และกำลังจะยิง
 
 
พอดีกับที่ผลของบาซูก้าทศวรรษหมดลง อี้ผิงและแรมโบ้ในวัยเด็กกลับมาพร้อมกับที่อี้ผิงและแรมโบ้ในอีกสิบปีข้างหน้าก็ได้กลับไปยังอนาคตเหมือนเดิม
 
 
นิ่งไปพักนึง แล้วแรมโบ้ก็เริ่มโหวกเหวกอีกครั้ง
 
 
“อี้ผิงเอาหนังสือของสึนะมาเล่นเกลื่อนกลาด”
 
 
“#$@#%^*$%!$#@^$#&$^%#&^$(^&)&*” อี้ผิงเถียงแรมโบ้ และเริ่มวิ่งไล่กวดกันอีกครั้ง เพียงแต่คราวนี้อี้ผิงเป็นฝ่ายวิ่งไล่แรมโบ้แทน จนสึนะเข้ามาพร้อมกับยาที่จะทำแผลให้แรมโบ้
 
 
“อ้าว? แรมโบ้แผลหายแล้วเหรอ” สึนะวางยาทำแผลลงบนโต๊ะกินข้าว มองดูเด็กสองคนวิ่งไล่กวดกันออกนอกห้องครัวไป
 
 
“แล้วนี่หนังสือของใครหละ?”
 
 
 
 
นั่นเป็นตอนที่อี้ผิงและแรมโบ้ในอีกสิบปีข้างหน้าได้พบกันเป็นครั้งแรก
และอี้ผิงก็หาหนังสือของเธอที่ถูกวางทิ้งไว้ในห้องครัวบ้านซาวาดะไม่เจออีกเลย ส่วนแรมโบ้ก็ไม่ได้กินข้าวกลางวันเพราะต้องไปโรงพยาบาลเพื่อทำแผลแทน
 
 
 
 

– E N D –

 
 

x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x

 
 
กรี้ดดดด ><
รักอี้ผิง รักคุณแรมโบ้
 
 
โฮกฮาก!~ ฟิคนอร์มอลเซ่นให้กับสองคนนี้เลย
โอ้ยยย รักเว้ยยยยยย มันน่ารักกกกก

Thank you for your comment ♥

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s